Defendu to współczesny system walki rozwinięty przez Williama Fairbairna i Erica Sykesa dla Policji Miejskiej w Szanghaju w latach 20-tych XX wieku. Fairbairn oparł swoje metody walki na treningach Kodokan oraz walkach, które stoczył na ulicach Szanghaju.
Podczas II Wojny Światowej system był nauczany w jednostkach wojskowych aliantów i od tego momentu zawiera techniki samoobrony, interwencji i walki wręcz. W późniejszym okresie militarną wersję Defendu popularyzował płk. Rex Applegate.

Podczas II Wojny Światowej w tym systemie walki byli szkoleni polscy Cichociemni. Po wojnie system był nauczany głównie w Kanadzie, USA i Wielkiej Brytanii.

Defendu zawiera techniki walki bronią białą, w tym nożem i bagnetem oraz walki bronią, tzw. point shooting. Jest to komplementarna metoda walki, nie rozgraniczająca walki uzbrojonej i walki wręcz, która w systemie szkoleniowym zawiera jednakowe metody treningowe i schematy postępowania. Defendu jest efektywną metodą walki, której skuteczność została wielokrotnie potwierdzona w starciach podczas konfliktów wojskowych, codziennej pracy policjantów oraz samoobrony.

Nie jest to „sztuka walki” czy sport, nie służy zabawie ani rekreacji.

Współpracujemy ze specjalistami, i szkoleniowcami różnych dziedzin działających na rzecz szeroko rozumianej idei bezpieczeństwa publicznego. Opracowaliśmy nowoczesne metodyki nauczania prawidłowych zachowań w sytuacjach różnorakich zagrożeń i sytuacjach ekstremalnych. Posiadamy gotowe rozwiązania metodyczne i programy szkoleniowe. Absolwenci naszych kursów i szkoleń potwierdzili niejednokrotnie wysoką skuteczność przyjętych założeń taktycznych i rozwiązań technicznych.

Dla zainteresowanych prezentujemy sylwetki najważniejszych twórców i popularyzatorów Defendu po II Wojnie Światowej

Wiliam Ewart Fairbain
Kapitan William Ewart Fairbairn urodził się 28 lutego 1885 roku w Surrey w Angli. W wieku 15 lat był czeladnikiem kuśnierskim w Londynie, gdy zobaczył plakat rekrutacyjny Royal Marines.
Pomimo iż nie był pełnoletni, lokalny rekrutujący sfałszował jego papiery i Fairbairn wstąpił do Marines. Tu otrzymał pierwsze wyszkolenie w walce wręcz. W latach 1901 – 1907 został skierowany do Korei, gdzie uczył się różnych sztuk walk tam uprawianych. W Korei był przydzielony do British Legation Guard, a potem stacjonował w Szanghaju w Chinach. Od 1907 do 1940 roku był przydzielony do International Police Force w Szanghaju w Chinach. Kapitan William Ewart FairbairnUważano to za najtrudniejszy przydział na świecie. Miasto było przepełnione gangsterami i zabójcami; doświadczył tam napadu, który niemal zakończył się jego śmiercią. Kryminaliści byli zamieszani w wymuszenia, niewolnictwo, prostytucję, porwania dzieci i przemyt. Aby z nimi walczyć, zorganizował i poprowadził słynny Szanghajski Oddział Prewencji. Gangsterzy w Szanghaju zdobyli sobie reputację najbardziej bezwzględnych na świecie. System walki Fairbairna został stworzony, żeby umożliwić policjantom zmierzenie się z gangsterami, których mieli kontrolować. Musiał być efektywny zarówno w walce wręcz, jak i walce z bronią. Musiał być efektywny i przynosić szybko rezultaty. Czasami funkcjonariusze Fairbairna musieli walczyć z jednym, a czasami z kilkoma gangsterami samemu, bez wsparcia. Fairbairn stał się znany w tych czasach z powodu swej twardości i tego, że był bezlitosny. Uczył się różnych sztuk walki, ćwiczył z głównym instruktorem Kung Fu Cesarza Chin i jego osobistym ochroniarzem Yin Fu.

W 1925 w Szanghaju wybuchły zamieszki i przemoc gawiedzi była nie do okiełznania. Szanghajski Oddział Prewencji Fairbairna był wykorzystywany do pacyfikacji tych zamieszek. W 1925 Fairbairn napisał swoją pierwszą książkę o używaniu w walce M1911, pistoletu kaliber 45. W roku 1926, napisał książkę „Defendu” o walce wręcz. Książka ta stała się instrukcją treningową dla różnych wydziałów policji. Podczas tego okresu Fairbairn napisał również „Shooting to Live”.

Fairbairn był specjalistą od bagnetu i napisał Brytyjski program szkolenia walki bagnetem. Spędził trzy i pół roku trenując z profesorem Okada Ju Jutsu i był drugim białym, który kiedykolwiek został nagrodzony czarnym pasem w Judo i Jujitsu osobiście przez Jigaro Kano. Trenował się w Kodokan w Japonii od 1918 aż do 1931 roku. To uświadamia jego umiejętności w walce, zdobył pierwszego dana w 1926 roku i drugiego w 1931.

Kiedy wybuchła II Wojna Swiatowa Fairbairn przeniósł się z powrotem do Anglii, żeby uczyć systemów walki komandosów Brytyjskich i jednostki desantowe. Fairbairn zaczął uczyć walki wręcz w Special Training Center w Lachailort w Scotland. Trenował takie specjalistyczne jednostki jak Secret Service, Special Operation Executive, British Commandos, M19 saboteurs, Special Air Service (SAS) włączając Stirling Brothers i Mad Mike Calvert, Kanadyjską Special Service, Office of Strategic Services (OSS), U.S. Marines i inne agencje. Znane kursy cichego zabijania zostały stworzone do użycia, gdy ktoś stracił broń lub gdy broń nie powinna być używana. Ten kurs był podzielony na sześć segmentów.

W 1941 roku Wilkinson Sword stworzyło pierwszy z noży szturmowych zaprojektowanych przez Fairbairna Sykesa [tzw. Commando Dagger]. Fairbairn i Applegate zaprojektowali później wspaniały nóż Applegate’a Fairbairna, ale nie był on nigdy masowo produkowany, gdyż wojna się już kończyła, aż do wielu lat później po zakończeniu wojny i śmierci Fairbairna.

Fairbairn poznał Rexa Applegate’a z OSS i wspólnie nauczali America’s Spies and Assassins. W końcu Wild Bill Donovan z OSS przekonał Brytyjczyków, żeby pozwolili Fairbairnowi pracować wyłącznie z OSS nad ich sekretnymi opracjami. Fairbairn został awansowany do rangi pułkownika.

Później Fairbairn napisał książkę o walce pod tytułem „Get Tough”. Był to końcowy efekt jego prac w cywilnej walce wręcz. Była pełna graficznych łatwych do zastosowania instrukcji prowadzących do wygranej i pozbycia się oponenta zanim zorientuje się co go uderzyło.
Gdy skończyła się Druga Wojna Swiatowa Fairbairn miał sześćdziesiąt lat i wciąż był aktywny. W 1950, Fairbairn przeniósł się do Singapuru i odgrywał znaczącą rolę w rozwijaniu szwadronu prewencji jednostek Policji. W 1956 roku został zatrudniony przez policję Cypryjską i uczył walki wręcz, kontrolowania zamieszek oraz strzelania wojskowego.
Umarł 20 czerwca 1960 w swoim domu w Anglii. Jest bez wątpienia jednym z głównych pionierów systemów wojskowych w XX wieku. Metody walki Fairbairna działały i są wciąż nauczane dzisiaj. Jego uczniowie nadali mu pseudonim „Diakon”, Fairbairn nigdy nie przeklinał, nigdy nie pi ł, ani się nie przeklinał. Był cichym człowiekiem o manierach dżentelmana. Spędzał cały czas będąc zaangażowanym w walkę w kontakcie bezpośrednim i nie miał innych hobby czy zainteresowań. Nie był typem akademika, nie czytał książek, był człowiekiem czynu i pionierem na tym polu. Jest prawdopodobnie najbardziej znanym instruktorem walki wręcz systemów wojskowych w XX wieku. Jego wyczyny i metody nauczania są wciąż omawiane przez elitarne jednostki na całym świecie.

Erik Sykes
Kapitan Eric Anthony [Bill] Sykes w latach 20 i 30 XX wieku pracował z Fairbairnem w Szanghaju w Chinach jako część Szanghajskiego Oddziału Prewencji. Sykes był sierżantem i dowodził jednostką snajperską. Jego odkrycia z tego okresu są powszechnie znane, pracował z Fairbairnem w rozwijaniu jego kursach walki. Miał bardzo dużo okazji, żeby wykorzystać te techniki w bezpośrednim użyciu na ulicach Szanghaju. Kapitan Eric Anthony SykesGdy wybuchła II Wojna Swiatowa Sykes wrócił do Anglii żeby trenować Brytyjskich Komandosów i później Special Air Service [SAS] w walce wręcz i użyciu broni. Sykes pracował z Fairbairnem w centrach treningowych Lochailort i Achnacarry. Jego specjalnością była walka bronią, stworzył celowniki dla karabinów do strzelania w ciemności, a także tłumiki i tzw. „skrytą broń”. Sykes był pionierem metod instynktownego strzelania do celu [tzw. point shooting]. Kiedy Fairbairn przeniósł się do Office of Strategic Services z Billem Donovanem, Sykes podążył za nim. We wczesnych latach 40-tych XX wieku Sykes i Fairbairn wymyślili i stworzyli sławny sztylet do walki Fairbairna/Sykesa, który był powszechnie używany przez komandosów alianckich podczas II Wojny Swiatowej. Był to nóż z podwójnym ostrzem stworzony specjalnie do zabijania. Na bazie tego noża Sykes, Fairbairn i Applegate stworzyli kompletny system walki. Nóż szturmowy Fairbairna/Sykesa jest wciąż używany przez elitarne jednostki na całym świecie. Sykes był ekspertem w walce nożem i trenował ostrym nożem. Gdy nauczał walki nożem, najpierw instruował uczniów jak trzymać nóż, jak przekładać go z ręki do ręki, jak rzucać i jak używać wolnej ręki. Następnym krokiem był sposób noszenia noża i jego ukrywania. Ostatnim etapem szkolenia było nauczanie neutralizacji wartowników. Kursantów uczono także metod przeszukiwania, zabezpieczania i transportowania więźniów. Sykes współpracował blisko również z płk. Rexem Applegatem nad chwałą OSS i z Fairbairnem nad kursami Silent Killing.

Przy kilku okazjach pracował też w ochronie osobistej Winstona Churchilla. Blisko współpracował z wydziałem Cloak and Dagger OSS. Sykes i spółka zaprojektowali pierwszy tzw. killing house i miasteczka treningowe dla walk w terenie zurbanizowanym.

Sykes był bardzo skrytym i cichym człowiekiem. Nigdy nie przechwalał się ani nie chełpił swoimi umiejętnościami. Podczas II Wojny Swiatowej wciąż awansował i pod koniec został kapitanem. Był znany ze swojej twardości i akceptowania wszystkich zadań z entuzjazmem. Miał reputację prawdziwego profesjonalisty. Osobiście przeszkolił tysiące ludzi w zagadnieniu walki. Sykes zapisze się w historii jako jeden z kluczowych pionierów walki wręcz i walki bronią XX wieku.

Rex Applegate
Pułkownik Rex Applegate urodził się 21 czerwca 1914 w Oregonie. Korzenie jego rodziny sięgają pierwszych osadników w Oregonie w 1843, posiadał najstarszy dom kolonialny w tym stanie. Jako nastolatek asystował swojemu wujkowi, znanemu Amerkańskiemu strzelcowi, podczas pokazów Gusowi Peretowi, ładując jego strzelby i ucząc się technik strzeleckich. Ukończył uniwersytet w Oregonie na wydziałe Business Administration i potem wstąpił do US Army. Z powodu ogromnej budowy ciała i agresywnej natury został przydzielony do Military Police. Służył w tej roli aż został zwerbowany przez Dzikiego Billa Donovana do obowiązków w Office of Strategic Services [OSS]. OSS było prekursorem CIA [Central Intelligence Agency]. Pułkownik Rex ApplegatePułkownik Appegate został zwerbowany, żeby stworzyć sekcję w OSS zwaną „Szkołą dla szpiegów i zabójców”. Był zaangażowany w rozwijanie umiejętności i broni dla skrytych operacji do użytku na całym świecie. Wiele z tych metod treningowych jest wciąż używanych. Podczas gdy służył jako kierujący treningami walki w kontakcie bezpośrednim do celów potajemnych operacji, dano mu wolną rękę i finanse, żeby rozwinął najlepsze dostępne centrum i metody treningowe. Applegate został wybrany przez Dzikiego Billa z powodu swej ogromnej postury, znakomitych umiejętności strzeleckich, umiejętności walki i ogólnego temperamentu do robienia zadymy. Pułkownik Rex Applegate nie miał żadnego przygotowania we wschodnich sztukach walki i cały jego trening miał europejskie korzenie militarne oraz pochodził ze sportów walki. Pierwszą rzeczą, którą zrobił Applegate było zwerbowanie Fairbairna i Sykesa z Brytyjskiej Szkoły Komandosów. Ci trzej ludzie rozwinęli i uczyli walki wręcz, strzelania w kontakcie bezpośrednim, walki nożem, szpiegostwa, technik wywiadowczych, zabójstw i sabotażu. Pulkownik Applegate odgrywał znaczącą rolę w rozwoju i tworzeniu znanego sztyletu nazywanego „Applegate/Fairbairna nóż do walki”. Również wspólnie z Fairbairnem stworzył znaną broń do walki zwaną „Smatchet”. Ponadto wymyślił kilka skrytych broni. Applegate współpracowł blisko z Lordem Mountbattenem w operacjach szpiegowskich. Pułkownik był nie tylko zaangażownay w rozwój i instrukcje treningowe Commando Operations, ale był także zaangażowy w misje głęboko za linią wroga, które pozwoliły wypróbować bezpośrednio jego umiejętności. Był nawet przydzielony do ochrony prezydenta Roosevelta i premiera Winstona Churchilla, gdy spotkali się potajemnie podczas wojny.

W 1943 roku był mocno zaangażowany w Wywiad Wojskowy i miał ich umiejętności i sprzęt do dyspozycji. Miał w pełni wyposażony warsztat, gdzie mógł projektować i konstruować realistyczne pomoce treningowe, symulatory, skryte bronie oraz poruszające się i znikające cele. Applegate stworzył całe niemieckie miasto, ktorego jego szpiedzy mogli używać do treningu. Stało się ono pierwszym w pełni zautomatyzowanym tzw. „Killing House”.

Dowodził również dwoma jednostkami, które specjalizowały się w niemieckich i japońskich taktykach. Te jednostki były złożone z personelu wojskowego, który mówił po niemiecku i japońsku, używały umundurowania tych krajów i ich broni. Applegate mógł używać tych jednostek, żeby trenować swoich szpiegów. Kontynuował rozwijanie i doskonalenie technik treningowych walki w kontakcie bezpośrednim. Wciąż uaktualniał  i przeglądał raporty polowe, żeby określić, które metody działaly najlepiej. Przez całą karierę Applegate był zaangażowanyhas w tworzenie instrukcji, wymyślanie, rozwijanie, trenowanie i wdrażanie skrytych i wojskowych działań. Mógł kompilować raporty od powracających szpiegów i modyfikować techniki, które mogły sprostać realnym wymogom. Applegate napisał liczne teksty, które stały się Instrukcjami Polowymi dla jednostek wojskowych na całym świecie. Jego najbardziej znaną książką jest „Kill or Get Killed”, została przetłumaczona na wiele języków i świetnie się sprzedaje. Napisał także „Combat Use of the Double-Edged Fighting Knife”, „Scouting and Patrolling”, „Get Tough and Shooting to Live” i „Bullseyes Don’t Shoot Back” oraz „The Close Combat Files of Colonel Rex Applegate”. Applegate jest znany jako ojciec walki w kontakcie bezpośrednim i ma długą  karierę, która rozciągała się przez cały XX wiek. Jego powiązania z takimi ludźmi jak Roosevelt, Dziki Bill Donovan, Churchill, Patton i Eisenhower są jego spuścizną i wymagają, by go uznać za najlepszego faceta w branży. Pułkownik był osobistym przyjacielem Johna Wayne’a i asystował jako doradca przy jego filmie „The Alamo”. Ian Fleming, autor serii książek i filmów o Jamesie Bondzie, powiedział, że Rex Applegate był pierwowzorem dla niektórych jego postaci. Applegate był zwolennikiem strzelania instynktowego, które Fairbairn i Sykes rozwinęli i używali podczas XX wojny światowej. Te metody są wciąż używane przez funkcjonariuszy policji i żołnierzy na całym świecie. Dają najlepszą szansę przeżyć we wrogim środowisku. Opracowywał wzory hełmów dla policji i personelu wojskowego, pałek używanych w zamieszkach, noży, broni, urządzeń optycznych i tłumików. Podczas zajęć w Szkole szpiegów i zabójców oraz sabotażu używano psów , wybuchowych pułapek, kusz, trucizn i materiałów wybuchowych. Współpracował z fińskim żołnierzem, który zabił dwudziestu sześciu Rosjan swoim nożem, braćmi Stirling [którzy zapoczątkowali SAS Special Air Service], i tymi, którzy byli odpowiedzialni za zabicie dowódcy Gestapo Reinharda Heydricha. Stykał się z najbardziej twardymi i brudnymi wojownikami, których świat kiedykolwiek znał. Rozwinął system, który był brutalny, prosty, efektywny i pozwalał okaleczać, ranić lub zabijać wrogów bez efektownych postaw i technik. Zastosował brudne sztuczki, finty, sposoby oszukiwania, wszystko, żeby osiągnąć cel i to szybko. Zwykł mawiać „Przeciwko nożowi, jeśli jesteś uzbrojony, zastrzel go, jeśli jesteś nieuzbrojony użyj krzesła lub jakiejś zaimprowizowanej broni, a dodatkowo rzuć wszystkim co jest dostępne, potem kopnij go w kolano, kontynuuj kopiąc dalej, gdy już leży na ziemi.” Zawsze mówił, że dużo bójek może być powstrzymanych zanim się zaczną przez dobrze wykonane kopnięcie kolanem. Gdy oponent leży, sprawa powinna być zakończona butami. Mówił też, że zęby, pomimo wyrzutów sumienia co do ich użycia, są wspaniałą bronią. Jedną z podstawowych zasad tej metody jest zachować swoją fizyczną i psychiczną równowagę i jednocześnie zniszczyć równowagę Twojego wroga. Kolejnym aspektem tej metody jest to, by wystawić swoją najsilniejszą broń przeciwko najsłabszemu punktowi wroga. Po drugiej wojnie światowej Applegate spędził ponad piętnaście lat w Ameryce Łacińskiej i Meksyku zaangażowany w doradzanie rządom i interesy zbrojeniowe oraz trenując różne jednostki militarne. Otrzymał honorową rangę generała od rządu meksykańskiego za swoją pracę. Kiedy wrócił do USA został zaangażowany przez jednostki policyjne i agencje federalne do trenowania. Gdy wybuchła wojna w Wietnamie, znów został konsultantem rządu USA. Jego nauczanie oparte jest na wiedzy wojskowej i doświadczeniu udowodnionemu w walce. 14 lipca 1998, podczas pracy w San Diego w Kaliforni, Rex Applegate umarł.

Metthew Temkin
został zapoznany z Defendu w bardzo młodym wieku przez swojego ojca, weterana II Wojny Swiatowej z 1 i 4 batalionu Rangersów Darby’iego

Większość Jego wczesnych treningów dotyczyła walki wręcz, walki nożem, likwidacji wartowników, a także defensywnej i ofensywnej walki bagnetem.
W 1979 Matt został wyznaczony do pracy jako strażnik w Sądzie w Nowym Yorku, co wymagało noszenia broni w pracy i poza służbą.Matthew Temkin point shootingTo spowodowało, że zaczął odkrywać aspekty walki z bronią z zakresu II Wojny Swiatowej. Skontaktował się z pułkownikiem Rexem Applegatem w roku 1991 i po intensywnej wymianie maili i telefonów został zaproszony jako gość do domu pułkownika w roku 1996, po raz ostatni odwiedzał go na miesiąc przed śmiercią r roku 1998. Od tego czasu Matt nauczał walki wręcz i walki bronią funkcjonariuszy, wojskowych i cywilów w USA, Wielkiej Brytanii, Szwecji i w Polsce.

Jest certyfikowanym policyjnym instruktorem strzelectwa w zakresie broni krótkiej, broni gładkolufowej i automatycznej  a także instruktorem bezpieczeństwa w N.Y.S.

W 2009 wydawnictwo Paladin Press wydało DVD Matta na temat strzelania point shooting „Shoot Him To The Ground”, które umieszczone jest w ich katalogu.
W latach From 1979-1985 kilka artykułów Matta o samoobronie zostało opublikowanych w pismach Black Belt, Karate Illustrated i Warrior’s magazines.

Matthew Temkin point shooting Defendu Poznań Poland